O Pleno aprobou no día de onte por unanimidade a moción presentada pola concelleira de Esquerda Unida, Cristina Domínguez, relativa ao 25 de novembro -Día Internacional Contra a Violencia de Xénero-.
A moción contemplaba un total de 11 propostas de acordo entre as que destacan a de instar ao goberno do estado a modificar a Lei Orgánica 1/2004 de Medidas de Protección Integral contra a Violencia de Xénero para incluír as violencias contra as mulleres fóra do ámbito da parella ou exparella, incorporar a violencia sexual, laboral, institucional, os ventres de aluguer e a prostitución; instar ao goberno do estado a desenvolver unha Lei Integral para a loita de trata de seres humanos; impulsar plans de igualdade con suficientes recursos humanos e materiais; implementar a educación afectivo-sexual e contra a discriminación e violencia de xénero dende a óptica feminista e a diversidade en todas as fases educativas; desenvolver plans de formación e sensibilización ao persoal sanitario, xurídico e as forzas e corpos de seguridade; fortalecer a rede pública de atención a vítimas; e profundar nas campañas de concienciación.
Moción completa:
25 DE NOVEMBRO 2020
DÍA INTERNACIONAL CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO
Este
2020 está marcado pola pandemia da Covid-19 e a crise social e económica. Esta
situación, volve evidenciar as desigualdades de xénero que sosteñen a un
sistema que non protexe, nin ofrece vidas dignas e seguras ás mulleres. A
situación de confinamento, as limitacións á mobilidade e as consecuencias das
medidas tomadas para facer fronte ao coronavirus, intensificaron as violencias
machistas.
Moitas
mulleres atopáronse encerradas cos seus maltratadores nunha especial situación
de vulnerabilidade e incerteza. Durante o primeiras seis semanas de corentena
realizáronse máis de 4.000 detencións por violencia machista, ademais vemos un
aumento de máis do 50% do uso servizo telefónico do 016 e de máis dun 100% do
seu uso online. Segundo os datos do
Ministerio de Igualdade, as chamadas ao 016 incrementáronse no mes de abril un
60% con respecto a abril de 2019, e as consultas online incrementáronse ese mesmo mes case un
600% comparado con abril do ano anterior.
Así
mesmo, a pandemia do COVID-19 resaltou as diferentes fendas de xénero que
seguen existindo en todos os ámbitos da nosa sociedade. Durante este período,
as mulleres foron as protagonistas, tanto no ámbito sanitario —sendo elas a
inmensa maioría de persoas traballadoras— como no ámbito dos coidados, vivindo
situacións de precariedade e risco para a saúde para as empregadas do fogar e
atención domiciliaria.
Segundo
os datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA), as mulleres son maioritarias nos
postos de primeira liña de combate da epidemia. Elas representan o 51% do
persoal médico, o 84% de enfermería, o 72% en farmacia, o 82% en psicoloxía e
un 85% do persoal que traballa nas residencias de maiores e persoas dependentes
onde se deron as peores cifras de falecementos. Tamén son maioritarias noutros
servizos esenciais como son o comercio e a alimentación, a limpeza de hospitais
e representan a práctica totalidade das empregadas do fogar, dos coidados.
A
isto súmase a maior carga das mulleres nas tarefas de coidados. O 70% destas
tarefas son realizadas polas mulleres e neste contexto de coronavirus sufriron
unha maior sobrecarga tanto polas condicións laborais do teletraballo, como
polo coidado do fogar, menores e persoas dependentes. Esta sobrecarga de
traballo non se viu respondida con mecanismos de corresponsabilidade desde
todos os ámbitos: administracións, empresas e fogares. Especialmente afectadas
están as familias monoparentais, das que oito de cada dez teñen a unha muller á
fronte.
Doutra
banda, estímase que a nova crise económica vai afectar máis ás mulleres máis
vulnerables que, en moitos casos, dependen economicamente das súas parellas.
Fronte a esta situación, elaboráronse pactos pola recuperación económica en
todos os niveis da administración para incidir e compensar os efectos da
pandemia. Pero diversos expertos, expertas e organismos nacionais e
internacionais (Ministerio de Igualdade, ONU,
PNUD, etc.) están a alertar de que en épocas de crise o enfoque de
xénero é un dos puntos que as administracións tachan da súa axenda, mentres que
precisamente é nestas crises cando debemos reforzar a nosa mirada cara ás
mulleres e as nenas, para poder paliar o dano real causado a todos os niveis
das súas vidas.
E é
neste sentido onde é imprescindible aplicar a perspectiva de xénero como
ferramenta de análise que nos permite introducir cambios reais e concretos cara
á construción dunha sociedade igualitaria. Algo que debería estar presente en
calquera plan de reconstrución para evitar un retroceso nos dereitos
adquiridos.
A Comisión Europea recoñece que se non se
avanza en políticas de xénero costaranos 70 anos alcanzar unha igualdade de
salario entre homes e mulleres, 40 anos a correponsabilidade do traballo
doméstico e 20 anos alcanzar políticas de xénero.
As
crises anteriores incrementaron as desigualdades e discriminacións. A maioría
de mulleres atópanse nas posicións máis precarias e vulnerables tanto no
aspecto laboral coma no social. Esta crise non a imos a pagar nós, necesitamos
políticas que poñan a protección das persoas no centro, especialmente as máis
vulnerables e as que van sufrir as peores consecuencias.
Por
todo iso, é urxente a posta en marcha e profundización das actuacións do Pacto
de Estado contra a Violencia de Xénero para despregar xa medidas e políticas
igualitarias nesta situación de crise
multidimensional. E á súa vez, para iso é fundamental unha
reconsideración dos nosos servizos públicos que estando feridos de morte, non
poden atendernos nin garantir os nosos dereitos e protexer as nosas vidas. Necesitamos
unha aposta clara pola ampliación de recursos e reestruturación do público e o
común.
Pero
a esta situación de crise, súmanse outras que describen unha realidade
preocupante, como é a situación das e dos menores ante as violencias machistas.
Segundo os datos do Informe de Menores e Violencia de Xénero o 24% da mocidade
no noso país entre 14 e 18 anos foi testemuña de episodios de violencia
machista cara á súa nai e, deles, o 77% confesa que foi maltratado/a
directamente polo mesmo agresor, dos cales o 70% era o seu pai.
Estamos
a vivir un colapso duns servizos xurídicos, sociais e sanitarios precarizados e
recortados xa antes da crise do Coronavirus, que non poden pagar as vítimas de
violencias machistas. Debemos resolver de forma urxente o acceso, a ampliación
de tempo, dereitos e medidas de protección ás mulleres que conseguen a
acreditación de vítima de Violencia de Xénero. A vixencia de dous anos para
todas as actuacións (sen estimar tempos diferentes para diferentes actuacións)
non é suficiente para que unha muller refaga a súa vida e poida acceder aos
diferentes recursos que expón a lei, en canto a cuestións laborais, de
formación (como as oposicións) e outras medidas de apoio sociolaboral.
E
por último, consideramos urxente o recoñecemento de todas as violencias
machistas que afectan de forma incisiva na vida das mulleres e fomentan a
cultura da violación e a violencia.
Por todo o anteriormente exposto,
é polo que o Grupo Municipal de Esquerda Unida somete á consideración do pleno
a aprobación da seguinte,
Proposta de acordo:
● PRIMEIRO: Instar ao Goberno de España a
que se modifique a Lei Orgánica 1/2004 de Medidas de Protección Integral contra
a Violencia de Xénero ampliando a propia definición de violencia de xénero,
cumprindo co ratificado dentro o Convenio de Istambul en 2014. É dicir, que se
inclúan as violencias contra as mulleres fóra do ámbito da parella ou exparella, que se incorpore a violencia
sexual, laboral, institucional e tamén que se incorporen os ventres de aluguer
e a prostitución como violencia de xénero.
● SEGUNDO: Instar ao Goberno de España a que se desenvolva
unha Lei Integral para loitar contra Trata de Seres humanos, que ademais de
previr e perseguir esta secuela e ás redes de delincuentes que se lucran con esta «escravitude moderna»,
conteña un plan de integración para as miles de vítimas, a maior parte mulleres
e nenas, aínda sen cuantificar no Estado español, que é un dos principais
destinos europeos das migrantes captadas
polas redes para exercer a prostitución.
● TERCEIRO: Instar a que na comisión
sectorial de igualdade se amplíe o tempo de acreditación de vítima de violencia
de xénero para posibilitar a súa inclusión en procesos de incorporación
sociolaboral.
● CUARTO: Realizar un informe de impacto de xénero das propostas
recollidas nos plans de reconstrución para incluír os factores de corrección
necesarios para evitar aumentar os desequilibrios de xénero existentes.
● QUINTO: Impulsar plans de igualdade con
suficientes recursos humanos e materiais. Así como mellorar os datos para a
sensibilización social e a planificación e avaliación das políticas de
igualdade.
● SEXTO: Avaliar a posta en marcha do
Pacto de Estado contra a Violencia de Xénero nas entidades locais e autonómicas
para garantir que se está utilizando de maneira adecuada e os obxectivos que se
están traballando.
● SÉTIMO: Implementar a educación
afectivo-sexual e contra a discriminación e violencia de xénero desde a óptica
feminista e desde a diversidade en todas as fases educativas.
● OITAVO: Reforzar as actuacións con
menores en contexto de violencia de xénero e as actuacións dos puntos de
encontro para adecuarse ao contexto.
● NOVENO: Desenvolver plans de formación
e sensibilización contra a violencia de xénero de obrigado cumprimento ao
persoal sanitario, educativo, xurídico e ás Forzas e Corpos de Seguridade, con
cursos mantidos no tempo, actualizados e avaliables.
● DÉCIMO: Fortalecer a rede pública de
atención ás vítimas internalizando os
servizos de atención directa, de acollida e a atención do teléfono de atención
á violencia para posibilitar empregos dignos como primeiro paso para a boa
atención, información e asistencia das vítimas de VX.
● UNDÉCIMO: Desenvolver e profundar nas
campañas de concienciación e información específicas para o contexto actual,
implicando ás contornas próximas ás mulleres que sofren a violencia para que as
apoien e comuniquen a situación ás administracións correspondentes.
Xa están instalados en boa parte dos areais do Grove os sacos para a recollida do lixo mariño. 
Esta medida tomouse dende o Concello do Grove despois de que Esquerda Unida presentara unha moción no pleno do pasado agosto, e aprobada por unanimidade, na que instaba ao concello á instalación de sacos para a recollida do lixo mariño que chega ás nosas praias e costas.
Moitas persoas 
que adoitan pasear polos areais mecos recollen estes refugallos 
sen saber moi ben onde depositalos. Especialmente despois das tempestades do inverno nas que o mar expulsa todo tipo de residuos sólidos ás nosas costas. A recollida e xestión deste tipo de residuos non é doada e resulta un problema moi importante para o ecosistema mariño.
A veciñanza xa é consciente dos problemas medioambientais que causan na nosa ría as artes de pesca abandonadas á deriva e os restos de lixo doméstico que acaban no noso mar. A súa recollida de forma voluntaria xerou a necesidade da instalación de sacos de grandes dimensións nos que puidesen depositar estes obxectos. Puidemos comprobar que esta iniciativa está sendo ben recibida pola veciñanza xa que todos os sacos tiñan no seu interior lixo mariño. 
Esperamos que o concello amplíe a rede a todos os areais e faga efectivas o resto das propostas da moción especialmente a que fai referencia á recollida puntual dos diferentes sacos
e a xestión da súa reciclaxe ou eliminación co Punto Limpo.
